W Średniowiecznych Gliwicach

Czas trwania dwa dni. Organizatorzy: Pracownicy muzeum i SP nr 5 w Gliwicach. Uczestnicy: uczniowie klas IV SP nr 4,5,6,13,16,23,34,41 w Gliwicach Frekwencja: 150 dzieci.

Warsztaty składały się ze scenek historycznych

i komentarza narratora. Cztery scenki „O łużyckiej osadzie” „Odczytanie aktu lokacyjnego” „List opisujący Gliwice na początku

XVIII w”. oraz „Zwyczaje miejscowe”, zostały wplecione w scenę stałych ekspozycji archeologicznej i historycznej. Ich celem było nie tylko zainteresowanie dzieci historią powstania miasta, jego funkcjonowania w wiekach średnich, lecz także rozbudowanie
wyobraźni uczestników spektakli.

Widzowie zostali zaproszeni do udziału w konkursie plastycznym pod tytułem: „W Średniowiecznych w Gliwicach”.

Kolejną z form działalności pedagogicznej prowadzonej przez muzea są imprezy muzealne. Pod tym terminem rozumiemy przede wszystkim pokazy eksponatów połączone z tekstem. Zajęcia tego typu prowadzone są niezależnie od toku nauczania szkolnego lub w luźnym związku z nim. Imprezy tego typu mogą być organizowane zarówno w pomieszczeniach muzealnych jak i poza nimi, np. w domach kultury. Imprezy muzealne mają na celu przede wszystkim rozbudzenie wyobraźni plastycznej, kształtowanie wrażliwości oraz wskazanie na przejście od świata rzeczywistości realnej do sztuki. Prowadzący zajęcia powinien dostosować formę zajęć do wieku osób, które uczestniczą w programie. Dzięki takim zajęciom odbiorcy uzyskują pełniejszy wgląd w kulturę artystyczną. Interesującym przykładem na imprezę muzealną przygotowana przez gliwickie muzeum są „Spotkania z obrazem”. Jest to propozycja edukacyjna dzięki, której można poznać malarstwo i grafikę ze zbiorów muzeum, w bliskim kontakcie z pojedynczym dziełem spotkania odbywają się co drugi miesiąc, średnia ilość osób uczestniczących w programie to 45 osób. Warsztaty te przygotowane zostały w kilku tematach: : Krzysztof Nitsch „ Żywy obraz”. Jest to spotkanie z profesorem Krzysztofem Nitschem, autorem stojącej przed głównym wejściem do Willi Caro rzeźby: „Żywy obraz”. Spotkanie organizowane jest się w plenerze, co umożliwi żywy kontakt z „obrazem” w jego naturalnym otoczeniu. Kolejne spotkanie z obrazem poświęcone zostało grafikom Giambattisty Piranesiego, które są w posiadaniu Muzeum w Gliwicach. Zbiory te są doskonałym pretekstem do zapoznania szerszej publiczności z twórczością tego słynnego grafika i architekta. Nosi ono tytuł: „Giambattista Piranesi”.

„Anton Möller „Portret chłopca” oraz „Sapientia Dei” to kolejne tematy spotkań. Wykłady na przykładzie tych dzieł sztuki prowadzi historyk działu sztuki.

Następną z imprez organizowanych przez gliwicką placówkę są „Spotkania z poezja”. W ramach tych warsztatów muzeum proponuje cykl spotkań pod hasłem: „Poetycko o Śląsku”. Złożą się na niego spotkania poświęcone poezji i poetom, których życie związane było, lub nadal jest, ze Śląskiem, a także tym, dla których Śląsk, choć nie z powodu miejsca urodzenia, stał się miejscem inspiracji literackiej. Impreza jest organizowana w trzech tematach: „Poetycko o Śląsku-Max Hermann-Neisse”, „Poetycko o Śląsku-Angelus Silesius” oraz „Poetycko o Śląsku-Horst Bienek” Zajęcia te odbywają co drugi miesiąc, a średnia frekwencja wynosi 50 osób.

Podsumowując niniejszy rozdział należy wspomnieć o bardzo ważnej sprawie dotyczącej działalności pedagogicznej muzeów, a mianowicie o ich pośredniej emanacji na dzieci. Muzea oddziałują na dzieci, nie tylko dzięki bezpośredniej działalności wśród nich, lecz także pośrednio zwłaszcza poprzez nauczycieli i rodziców. Wydaje się rzeczą oczywistą, że tego rodzaju pośredni wpływ zachodzi, trudno jednak określić jego charakter i rozmiary. Dziecko w środowisku, zwłaszcza w wielkomiejskim, nabiera wyobrażeń o tym co to jest muzeum zanim się osobiście z nim zetknie. W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę na to, że w dziecku tkwi pierwotne nastawienie, które może być pozytywne lub negatywne. Ostateczne wykształcenie postawy wychowanka zależy od wychowawców, którzy w różny sposób mogą go nastawić.

Mając na względzie różny typ wychowawców muzea starają się nawiązać możliwie jak najbliższa współpracę z nauczycielami.[1]

Dział dotyczący pedagogiki zamyka część pracy poświęconą upowszechnianiu dorobku placówki. Jak widać stoi ono w naszym muzeum na dosyć wysokim poziomie. Pomimo ciągłych kłopotów finansowych stara się zapewniać szerokiej rzeszy odbiorców łatwy, atrakcyjny, a przede wszystkim efektywny dostęp do wiedzy na temat przeszłości regionalnej.